مدل GE در واقع به عنوان یک راه حل برای رفع محدودیت‌‌های مدل BCG در مجموعه پورتفولیو از سوی شرکت جنرال الکتریک و با مشاوره "شرکت مک کنزی‌اند کمپانی" ارایه شد. این مدل که یک ماتریس پیچیده‌تر از BCG است بجای چهارخانه، از نه خانه تشکیل شده است که به ‌همین خاطر به شبکه برنامه‌ریزی نه خانه‌ای GE نیز معروف است , ارزیابی دقیق‌تری بین موقعیت‌های واحد کسب و کار پدید آید. این ماتریس با مبنا قراردادن شدت جاذبه بازار در درازمدت و عوامل رقابتی مؤسسه تقسیم‌بندی دقیق‌تری در نه بخش ارائه داده است. 

چهار استراتژی اصلی زیر به شرح جدول زیر برای مناطق نه گانه مدل GE معرفی می‌شود:

1. سرمایه‌گذاری و توسعه فعالیت

2. رشد گزینشی

3. برخورد احتیاطی و گزینشی (استراتژی‌های سرمایه‌گذاری انتخابی و بهینه سازی)

4. حذف سرمایه (استراتژی‌های عقب نشینی و انحلال)

مشخص می‏ شود که مدل GE بر خلاف مدل BCG برای SBU هایی که در سطح متوسط وضعیت رقابت و بازار قرار دارند، نیز استراتژی‏هایی را پیشنهاد می‏ کند، ولی همچنان محدودیتی که وجود دارد این است که استراتژی ‏های پیشنهادی سطح متوسط، آنچنان که باید بصورت کامل و دقیق پیشنهاد نمی‏ شوند.


GE.jpg